[SC] MainEvent6 : Old Man and the Bottle

posted on 25 Nov 2012 20:40 by masahiro in COMMUNITY directory Fiction, Cartoon
 
 
 
 
 
 
0
 
เนื้อหาต้นทาง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้เวลาแบบนี้น่ะ มันควรจะทำยังไงกันล่ะ ?
 
 
 
 
 
เมื่อลองไล่สายตาไปตามชั้นวางของที่มีขวดหมึกวางเรียงรายจนแน่นเอี๊ยด อามาตีก็รู้สึกเหมือนกับโดนหลอกกะทันหัน
 
 
เดินทางมาตั้งหลายวันเพื่อมาเล่นเกมเสี่ยงทายเนี่ยนะ !
 
 
 
เขาพ่นลมหายใจ หันกลับไปมองหน้าของชายสูงวายที่ยังคงจ้องมาด้วยสายตาเรียบเฉยและดุดัน
 
"ไม่ต้องเลือกตอนนี้ก็ได้ จะกลับไปนอนก่ายหน้าผากคิดสักคืนข้าก็ไม่ว่าหรอก"
 
แถมด้วยรอยยิ้มน่าโมโห
 
 
 
อามาตีไม่กล่าวตอบโต้อะไร ..ดูก็รู้ว่าเถียงไปก็เปลืองแรงเปล่า
เขาละสายตาไปตามขวดหมึกเก่าที่วางแน่นขนัดจนลานตา ...ก็นึกอยู่แล้วล่ะว่า ไอ้คำที่แปะบนบอร์ดประกาศ มันคงไม่ใจดีขนาดยอมให้หาเจอง่ายๆหรอก
 
 
 
 
 
"งั้นข้าจะกลับมาพรุ่งนี้"
 
 
กล่าวทิ้งท้ายก่อนจะสาวเท้าออกจากร้านไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชายชรานั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้แสงเทียนสลัว ถ้าปิดประตูร้านแล้ว แสงอาทิตย์ก็แทบเข้ามาไม่ถึง
แม้จะอายุมากแล้วแต่ดวงตาสุกใสที่ส่อเค้าความดุดันเคลือบไว้ไล่ไปตามตัวหนังสือ หูที่แม้จะด้อยประสิทธิภาพลงมากแล้วแว่วได้ยินเสียงกระดิ่งจากหน้าประตู
 
เรือนผมสีแดงที่แม้จะอยู่ในร้านมืดทึมแบบนี้เป็นสิ่งแรกที่เห็น ก่อนที่ดวงหน้าเรียบเฉย และนัยน์ตาไร้อารมณ์จะปรากฏตามมา
 
ชายชราปิดหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ "เอ้า ตัดสินใจได้รึยัง ว่าจะเลือกขวดไหน" 
 
 
"มืดแบบนี้ข้ามองไม่เห็น จุดไฟเพิ่มหน่อยได้ไหม" เขามองไปยังชั้นวางของมืดๆที่เห็นขวดหมึกเป็นเพียงแค่เงาตะคุ่ม
 
 
" ไม่ได้ ถ้ามองไม่เห็นก็วาดรูปมา" 
 
อามาตีเบือนหน้ากลับมามอง ...แค่สบตาก็รู้ว่ากำลังโดนแกล้ง
เขาไม่ได้กล่าวตอบ มือคว้ากระดาษเปล่าบนโต๊ะของนักคัดลอกหนังสืออย่างถือวิสาสะ แล้วหยิบปากกากับขวดหมึกมาไว้ใกล้ๆ
 
 
สักพักก็ยื่นกระดาษส่งให้ชายชรา
 
 
 
 
 
(ขี้โม้ไปนิด จินตนาการว่ามันชุ่ยกว่านี้หน่อยละกันนะ)
 
 
 
 
 
"ขวดแบบนี้ข้ามีซะที่ไหน!" ตาลุงว่าอย่างหงุดหงิด อามาตีขมวดคิ้วมุ่น 
 
".....ข้าถึงบอกไงว่า ขอจุดไฟเพิ่มหน่อย ...ถ้าได้เห็นสีล่ะก็ ...ข้าเชื่อว่าหยิบถูกขวดแน่ๆ" 
 
 
"เจ้านี่... ทำไมเรอะ ไปรู้อะไรมา !?" 
 
พอสบตา เท่านั้นสีหน้าที่เรียบเนือยมาตลอดก็กระตุกยิ้มนิดๆที่มุมปาก
 
 
"สีสดใสเหมือนดวงตาของนางเชียวน้า ...."
 
ถ้าเขามองไม่ผิด หรือตาฝาดไป แก้มเหี่ยวๆเต็มไปด้วยรอยยับนั่นเมื่อครู่ต้องขึ้นสีฝาดแดงแน่ๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายก็โดนไล่ตะเพิดออกมา
 
อามาตีล้มตัวลงนั่งบนเตียงในเต๊นท์ที่พักของตัวเอง เขากลับมาถึงคณะละครสัตว์แล้ว
 
 
 
"....อา ..ต้องไปรายงานท่านหัวหน้าด้วยสินะ" .....ยุ่งยากชะมัด
 
แม้จะคิดยังงั้นก็ดันตัวลุกขึ้นมา แต่เสียงเคาะกับเสาไม้ดังขึ้นดึงความสนใจให้เงยขึ้นมอง
ชายในชุดผ้าคลุมสีแดงจ้องตอบ แม้สายตาจะดุไม่เท่ากับตาลุงจอมโวย แต่ก็ทำให้อามาตีหยุดชะงักเงียบงัน
 
 
"ข้าได้ยินว่าเจ้ากลับมาแล้ว เลยแวะมาทักทาย"
 
อามาตีมองรอยยิ้มของอีกฝ่าย ....เมื่อเลิกสบตาความรู้สึกที่ตึงขึ้นวูบหนึ่งเมื่อครู่ก็หายวับไป
 
"....."
 
"เป็นอย่างไรบ้าง คอนซินเดียที่ข้าให้ไปตามหา ?"
 
อามาตีแบมือสองข้างออก ยักไหล่แทนคำตอบ เซลอสทำหน้าเสียดาย ....แต่แล้วสายตาครบกริบนั้นก็เหมือนจะหยุดมองอะไรบางอย่าง ..ที่การันตีอย่างแน่ชัดก็คืออีกฝ่ายชี้นิ้วมาที่ผ้าคลุมที่ถอดพาดไว้บนเตียง แล้วเอ่ยถาม
 
"นั่นกระดาษอะไรน่ะ"
 
 
อามาตีหันไปมองตาม
 
 
"อ่อ ..." พูดแค่นั้นแล้วดึงกระดาษส่งให้มือที่แบรอรับ ดวงตาอีกฝ่ายที่ไม่โดนหน้ากากปกปิดหลุบลงมอง
 
"นี่คือ ...?" 
 
"รูปวาด ...ที่ควรเป็นรูปคอนซินเดีย ...ล่ะมั้ง ?"
 
"เจ้าวาดเองงั้นเหรอ ?"
 
"ใช่" ....ไม่งั้นจะเป็นใครได้อีกล่ะ
 
"หืม.........." ลากเสียงในลำคอยาว มือสากยกขึ้นมาลูบไรหนวดตรงคาง อามาตีรู้สึกเหมือนกับโดนสแกน
 
 
 
".....เมื่อตอนออกจากร้าน...ข้าชนกับคุณป้าเจ้าของร้านเช่าที่ตาลุงประกาศนั่นอยู่น่ะ"
 
จู่ๆก็เริ่มเล่า ...คงเพราะอยากให้เลิกลูบคาง ..เลิกทำท่าเหมือนครุ่นคิดแบบนั้นเสียที ...ได้ผล เซลอสชะงักสิ่งที่ทำอยู่ เปลี่ยนมาจับจ้องเขาแทน
 
...ให้ตาย....
 
 
 
"ป้าคนนั้นให้กระดาษที่ตาลุงนั่นเขียนมา... ยังเก็บไว้อยู่เลย จะดูไหม ?"

รีบยื่นกระดาษที่ถูกขยำยู่ให้ เซลอสรับ ก้มลงอ่านออกเสียง
 
 
 
 “ถ้าจะหาสมบัติ ต้องเริ่มเดินจากจุดแรกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสามวัน และขึ้นเหนือต่ออีกสองวัน จากนั้นไปทางตะวันตกหนึ่งวัน แล้วเดินขึ้นเหนือสักห้าวัน เมื่อหันกลับ จะเห็นภาพสะท้อนของสมบัติที่ตามหา...”
 
เห็นคิ้วหนาๆขมวดจนหน้าผากเกิดรอยยับ ดวงตาเลื่อนลงมา
 
“...สดใสเหมือนสีตาของนาง....ปิดด้วยลูกแก้วกลม..ขาวขุ่น....นี่มัน ....?”
 
 
"ก็ ...'นี่มัน...' นั่นล่ะ .... ข้าไม่รู้ว่ารูปทรงขวดมันเป็นยังไง เลยวาดมั่ว ..ถ้าตาลุงนั่นยอมให้ข้าส่องไฟดูสี ..ก็ต้องรู้แน่ๆ แย่เนอะ ท่านว่าไหม"
 
เซลอสจ้องเขาเขม็ง ........กลับไปมองกระดาษเถอะ ได้โปรด
 
 
 
"อืม......" เบือนสายตากลับไปมองรูปวาดในมืออีกที ....เดี๋ยวทำไมมองรูปวาดข้าอีกแล้วล่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ครู่ใหญ่กว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยคำถัดมา
 
 
"อามาตีเจ้าน่ะ ......."
 
"วาดรูปข้าให้หน่อยได้ไหม ?"
 
 
 
 
 
หะ ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตูนแถม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กรั่กๆ... โดนเซลอสฆ่าแน่
 
อืมม เฉียดฉิวอีกแล้ว ... ไม่ว่าจะเว้นท์ง่ายเว้นท์ยากเราก็ทำวินาทีสุดท้ายอยู่ดี ฮาาา oTL
 
ถ้าเขียนเซลอสผิดคาแรคเตอร์ก็กราบขออภัยแม่งานด้วยนะจ๊ะ 6 v 6
 
ขอให้มีความสุขกับการยลโฉมภาพเหมือนนะเซลอส
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ขวด....สวย ขวดสวยมากกกกกกกกกกกก //โดนความงามทิ่มแทง
คำใบ้ที่ได้ก็วาดลำบากจริงๆนะ..มันไม่ได้บอกรูปร่างไว้ #ตบบ่าบร๊ะ

/มองการ์ตูนแถม....55555 วาดเซลอสได้หล่อออกน่าอามาตี

#1 By Kay on 2012-11-25 23:56